اکنون میان دو هیچ

روزنه ای باز می شود
از قعر نیستی
مادر بشارتی است به هیاهوی زمین

اینجا غوغای گنجشک ها
هو هوی باد
و صدای قلبی
که برای تو می تپد

اما کوتاه
بهاری که زود از روزهای ما گذشت
دریچه ای بسته شد
و زمین
همان تاریک بی پایان

و ما
" اکنون میان دو هیچ "
*
غلامرضا نصراللهی
۲۶ فروردین ۱۴۰۲.