شعر های ناتمام

هنوز نفسی مانده
و دستی که بنویسد
و کاغذی که تن به واژه های بی تاب دهد
اما حسرت نگاه تو
سطرها را در نیمه راه
و رگ ها را در آستانه ی قلب
متوقف می کند
روزهای نیامده را
به تو می سپارم
و این شعرهای ناتمام را
...
ای تمام نا تمامی من!

مرداد ۱۴۰۱